قال : وممّا حدّثني به هذا الشّيخ الثّقة أبو الحسين « 1 » عبدالصّمد بن عليّ ، وأخرجه إليّمن أصل كتابه وتاريخه في سنة خمس وثمانين ومائتين ، سماعاً من عبيد بن كثير أبي سعد

--> - بدان هلاك كنم وهر كه را خواهم ، بدان هدايت كنم . من علم تورا بعد از تو به وى دادم ، براي عزم بر اين كه در بهشت درآورم هر كس اورا دوست دارد وبه بهشت نبرم هر كس اورا دشمن دارد وبا أو عداوت ورزد وبعد از تو منكر ولايت أو باشد . هر كه أو را دشمن گيرد ، تورا دشمنى كرده وهر كس تورا دشمنى كند ، با من دشمنى كرده . هر كس با أو عداوت ورزد ، با تو عداوت ورزيده . هر كس با تو عداوت ورزد ، با من عداوت ورزيده . هر كس اورا دوست دارد ، تورا دوست داشته باشد ، وهر كس تورا دوست دارد ، مرا دوست داشته . اين فضيلت را به أو دادم وبه تو عطا كردم كه از پشت أو يازده مهدى بيرون آورم كه همه از نژاد تو باشند ، از بطن بكر بتول . وآخر مرد آن‌ها كسى باشد كه عيسى ابن مريم پشت سرش نماز گذارد وزمين را پر از عدل كند ، چنانچه پر از ظلم وجور شده باشد . من از هلاكت به وسيلهء أو نجات دهم وبه وسيلهء أو گمراهان را هدايت كنم وبه وسيلهء أو كوران را بينا كنم وبيماران را شفا بخشم . » عرض كردم : « معبودا ! سيدا ! كي اين مىباشد ؟ » خداى جل وعز به من وحى كرد : « آن گاه كه دانش برداشته شود وناداني آشكار گردد ، قاريان فراوان باشند وعمل به قرآن كم گردد ، كشتار زياد شود وفقهاى هادين كم شوند وفقهاى ضلالت وخائنين بسيار شوند ، وشعرا بسيار شوند وگورهايشان را مساجد گردانند . قرآن ها زيور شوند ومساجد نقاشى گردند وجور وفساد فراوان شود ، منكر آشكار شود وامتت بدان امر كنند ونهى از كار نيك نمايند ، ومردان با مردان درآميزند وزنان با زنان ، وفرماندهان از كافران باشند ودوستانشان از نابكاران ويارانشان از ستمكاران وصاحبان رأى از آنان فاسقان باشند . در اين هنگام سه خسف واقع شود : يك خسفى در مشرق ويكى در مغرب ويكى در جزيرة العرب . وبصره به دست يكى از ذريهء تو ويران شود كه زنجيان از أو پيروى كنند ويكى از فرزندان حسين بن علي خروج كند ودجال خروج كند از طرف مشرق از سيستان درآيد وسفيانى خروج كند . » عرض كردم : « معبودا ! كي بعد از من فتنه‌ها برپا شود ؟ » خدا به من وحى كرد ومرا از فتنهء بنى أمية وفتنهء عموزاده‌هايم عباس وآنچه باشد وخواهد بود ، تا روز قيامت خبر داد . من هم چون به زمين فرود آمدم ، همه را به پسر عمويم وصيت كردم ، هنگامى كه اداى رسالت نمودم . وللَّه الحمد على ذلك كما حمده النّبيّون وكما حمده كلّ نبيّ قبلي وما هو خالقه إلى يوم القيامة . كمره اى ، ترجمهء كمال الدين ، 1 / 361 - 364 ( 1 ) - [ زاد في البحار : « ابن » ] .